To jest tylko fragment strony. |
Kapela Brodów
PRZYCZYNKI DO MUZYKI WIELKOPOLSKIEJ
Jadwiga Szembek
Witek Broda 2025
CD - 50 zł Dodaj do koszyka | ||
|
| |
opis:
Jadwiga Szembek (1883-1939) była etnografką, archeolożką, poetką, pisarką, kompozytorką oraz tłumaczką literatury. Jej zapisy etnograficzne pochodzą z okolic majątku Siemianice w Wielkopolsce, gdzie się urodziła i wychowała. Stanowią one unikalny zbiór włościańskich pieśni i tańców, odzwierciedlających fascynację jej rodzinną krainą. Prace te powstały z pobudek patriotycznych, naukowych, estetycznych.
Oto wstęp jakim pani Jadwiga opatrzyła wydane utwory:
Jest to bardzo mały przyczynek do folklorystyki wielkopolskiej, są to tylko okruchy bogatego materyału. Niechaj ktoś inny zajmie się ich uzupełnieniem, skoro ja nie mogę już tego uczynić.
Chciałoby się do tego wezwać ludzi dobrej woli i miłośników, jako do naglącego obowiązku; chciałoby się wielkim głosem roznieść, że w tej dzielnicy, zaniedbanej nieomal zupełnie przez etnografa, giną z każdym dniem i rokiem cenne pamiątki i że ich wnet zabraknie! Chciałoby się wołać na ich ratunek w imieniu tego nieszczęśliwego, wielkopolskiego ludu, który stępia się walką nad siły, zatapia cały w kwestyi narodowego bytu, traci szybko dawne cechy i zwyczaje, a nie nęci badacza ani rozgłośną harmonią swej pieśni, ani rozsławioną krasą przyodziewku, ani wreszcie dzikim urokiem kraju... Nie; tam śpiew cichy i pokątny, ubiór, choć wspaniały, mało znany i coraz rzadszy, kraj jednostajny i cywilizowany. A jednak pod tą skromną szatą tyle tu jeszcze schowanych cech charakterystycznych polskich, tylko odkryć i zużytkować je trzeba!
I tak mało potrzeba czasu i pracy, aby zgarnąć w książkę tę prostą wieść gminną i pieśń gminną", która przecież powinna stać na straży narodowego pamiątek kościoła!" Niechaj ludzie dobrej woli to zrozumieją i nie dadzą dawnym rzeczom wielkopolskim - jak chłop tutejszy mówi - pójść w zapominkę".
Niniejsza płyta zawiera wybór utworów opublikowanych w 1906 roku.
skład zespołu:
Witek Broda - skrzypce, basy,
Paweł Iwaszkiewicz - dudy, pomort, flety,
Katarzyna Kapela - śpiew, skrzypce, basy
na okładce wykorzystano fragment obrazu Marianny Małyski
Jadwiga Szembek 1883-1939
Urodziła się w Siemianicach w Wielkopolsce, w zacnej, wielce zasłużonej dla ojczyzny rodzinie. Matka była blisko spokrewniona z Fredrami i Szeptyckimi, ojciec Szembek wśród antenatów miał arcybiskupów, generałów, prymasów. Odebrała staranne wychowanie, co w połączeniu z kwiecistą osobowością zaowocowało pięknym żywotem i licznymi dziełami. W czasach hakaty, już jako nastolatka udzielała w swoich włościach tajnych kompletów z polskości. Ponoć jedna z wychowanek, kiedy niemiecki nauczyciel kazał jej napisać sto zdań w jego języku, napisała sto razy po niemiecku - jeszcze Polska nie zginęła. Również jako nastolatka, razem z siostrą, były pionierkami polskiej archeologii i etnografii (badała rodzinny region - Wielkopolskę). Publikowała swoje odkrycia, w najznamienitszych w owych czasach fachowych pismach. W późniejszych latach Jadwiga komponowała muzykę, pisała wiersze, napisała mszał dla katolików i grekokatolików, powieści historyczne, tłumaczyła literaturę, tkała ornaty, projektowała ołtarze - urodziła ósemkę dzieci. Kiedy za mężem Szeptyckim przeprowadziła się pod Lwów, zbierała pieśni rusińskie. W 1939 roku do majątku Szeptyckich przyjechali bolszewicy, żeby rozstrzelać dziedzica. Powiedziała, że chce iść z mężem na śmierć i tak też się stało.
